Zgodnie z klasyfikacją zaproponowaną przez Prof. L. Laskowskiego (podaną w publikacji pt. „Ochrona cieplna i charakterystyka energetyczna budynku”, Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, 2005) wyróżnia się, z punktu widzenia zapotrzebowania na energię, następujące kategorie budynków:

- budynek niskoenergochłonny - obiekt o względnie małych potrzebach energetycznych na wszystkich ww. etapach

- budynek standardowy - obiekt charakteryzujący się sezonowym zapotrzebowaniem na ciepło do ogrzewania na poziomie określonym w aktualnych przepisach budowlanych

- budynek o racjonalnej charakterystyce termoenergetycznej - obiekt charakteryzujący się sezonowym zapotrzebowaniem na ciepło do ogrzewania na poziomie niższym niż określony w aktualnych przepisach budowlanych, który osiąga się przy zwiększonych kosztach, lecz akceptowanych przez przeciętnie zamożnych inwestorów (z czasem budynki tej kategorii stają się budynkami standardowymi)

- budynek o zminimalizowanych potrzebach cieplnych - obiekt charakteryzujący się możliwie niskim zapotrzebowaniem na ciepło do ogrzewania, który osiąga się przy znacznych kosztach

- budynki superizolowane - obiekty charakteryzujące się możliwie dużą izolacyjnością cieplną i szczelnością obudowy („bunkry cieplne”)

- budynki helioaktywne - obiekty przystosowane do wykorzystywania docierającej do budynku energii słonecznej

- budynki bez ogrzewania - obiekty, w których konwencjonalne ogrzewanie jest uruchamiane tylko w czasie występowania najniższych wartości temperatury na zewnątrz budynku

- budynki autarkiczne - obiekty samowystarczalne w zakresie zaopatrzenia w ciepło, nie korzystające z konwencjonalnych nieodnawialnych źródeł energii

- budynki substandardowe - obiekty charakteryzujące się sezonowym zapotrzebowaniem na ciepło do ogrzewania na poziomie wyższym niż aktualnie przyjęty w przepisach budowlanych (potencjalnie wymagające termomodernizacji).

Szczególną kategorię stanowią obiekty określane, mającą charakter handlowy, nazwą budynku pasywnego, od lat promowaną przez niemiecki Passivhaus Institut. Obiekty te charakteryzują się:
- zminimalizowanymi potrzebami cieplnymi dzięki bardzo dużej izolacyjności cieplnej i szczelności obudowy, przystosowaniu do wykorzystywania docierającej do budynku energii słonecznej, energooszczędnym sposobom zapewnienia ogrzewania i wentylacji

- racjonalnym kosztem wzniesienia, na poziomie dostępnym bardziej wymagającym inwestorom.

Zgodnie z ww. klasyfikacją budynki pasywne mają cechy budynków superizolowanych, helioaktywnych i budynków bez ogrzewania.

Źródło: www.termodom.pl