Jednym ze sposobów realizacji tego celu jest ograniczenie zużycia energii w budynkach wykorzystywanej na ogrzewanie, chłodzenie, przygotowanie ciepłej wody użytkowej czy oświetlenie.

W ramach redukcji zużycia energii na ogrzewanie i chłodzenie w art. 9 ustanowiono obowiązek regularnej kontroli systemów klimatyzacji o efektywnej nominalnej mocy większej niż 12 kW. Kontrola ta ma obejmować sprawdzenie sprawności działania klimatyzacji, sprawdzenie dostosowania klimatyzacji do potrzeb i wymagań chłodzenia budynku oraz doradztwo dla użytkowników, dotyczące udoskonaleń lub wymiany systemu klimatyzacji oraz rozwiązań alternatywnych.

Zakres inspekcji
Zgodnie z wymaganiami dyrektywy zakres inspekcji powinien obejmować kontrolę stanu technicznego, sprawdzenie strategii działania systemu oraz wskazania dla użytkownika. Wszystkie elementy należy oceniać pod kątem możliwości ograniczenia zużycia energii oraz emisji CO2 i informacji dla użytkownika.

Kontrola stanu technicznego obejmuje ocenę:
• szczelności instalacji;
• stanu izolacji cieplnych;
• czystości powierzchni wymiany ciepła;
• czystości mikrobiologicznej instalacji;
• zużycia energii do napędu sprężarek, pomp, wentylatorów
chłodzących skraplacze itp.

Sprawdzenie strategii działania systemu to:
• porównanie mocy urządzeń i aktualnego zapotrzebowania
na energię chłodniczą;
• sprawdzenie schematów czasu działania systemu;
• sprawdzenie nastaw i układu automatycznej regulacji;
• sprawdzenie zasadności realizacji procesów obróbki
powietrza;
• weryfikacja parametrów obliczeniowych powietrza;
• sprawdzenie efektywności systemu wentylacji.

Wskazania dla użytkownika powinny zawierać uwagi na temat stanu technicznego instalacji i możliwych usprawnień, możliwości zastosowania alternatywnego źródła chłodu, wskazanie bardziej efektywnego systemu oraz ocenę komfortu zapewnianego przez system.

źródło: www.audytor.epbd.pl