Subiektywne odczucie komfortu cieplnego wiąże się z zapewnieniem warunków neutralnych, w których organizm człowieka znajduje się w stanie równowagi termicznej z otoczeniem i nie zachodzi jego termoregulacja.

Na równowagę wpływa aktywność fizyczna człowieka, jego ubranie oraz parametry środowiska:
- temperatura powietrza,
- średnia temperatura promieniowania,
- prędkość przepływu powietrza,
- wilgotność powietrza.

Na podstawie wartości ww. parametrów można określić: wartość wskaźnika PMV – przewidywanej oceny średniej i PPD – przewidywanego procentu osób niezadowolonych oraz odczucia człowieka wyrażone w 7-stopniowej skali wrażeń cieplnych:
„+3” – gorące,
„+2” – ciepłe,
„+1” – lekko ciepłe,
„0” – neutralne,
„-1” – lekko chłodne,
„-2” – chłodne,
„-3” – zimne

Kryterium zapewnienia komfortu cieplnego musi być uwzględnione w projektowaniu:
- budynku (koncepcja jego usytuowania, rozmieszczenia przegród przezroczystych i ew. elementów

zacieniających, izolacyjność cieplna przegród, aktywność cieplna podłóg),
- systemu ogrzewania, wentylacji, chłodzenia pomieszczeń.

Poza komfortem cieplnym w pomieszczeniach muszą być zapewnione wymagane warunki komfortu akustycznego i właściwego oświetlenia światłem dziennym i sztucznym.

Wybrane normy dotyczące zagadnienia komfortu cieplnego:
PN-EN ISO 7730:2006 (U): Ergonomia środowiska termicznego - Analityczne wyznaczanie i 

interpretacja komfortu termicznego z zastosowaniem obliczania wskaźników PMV i PPD oraz kryteriów

lokalnego komfortu termicznego
PN-85/N-08013 Ergonomia - Środowiska termiczne umiarkowane - Określenie wskaźników PMV, PPD i