Przykład 1: Nowoczesny budynek - przed opomiarowaniem zużywa 500 GJ, które kosztuje 20 000,- zł. Po opomiarowaniu zużycie w tym budynku zmniejszy się od 20 do 30 % tj. od 100 do 150 GJ, a koszt ciepła zmniejszy się od 4 000,- do 6 000,- zł

Przykład 2. Kilkudziesięcioletni budynek (o tej samej powierzchni lokali) - ma dużo gorszą izolacyjność ścian, większe straty ciepła z instalacji c.o. i przez okna - przed opomiarowaniem zużywa oczywiście dużo więcej energii tj. 1 000 GJ, a ciepło kosztuje mieszkańców 40 000,- zł. Po opomiarowaniu zużycie ulegnie zmniejszeniu także od 20 do 30% tj. o 200 - 300 GJ, a koszt ciepła w budynku zmniejszy się od 8 000,- do 12 000,- zł. Jeśli zaliczka w obu budynkach była ustalona na poziomie pozwalającym pokryć koszty ciepła przed opomiarowaniem (średniomiesięcznie: nowy budynek 1,80 zł/m2, stary budynek 3,60 zł/m2 ), to po opomiarowaniu mieszkańcy nowego budynku łącznie będą mieć nadpłaty w wysokości od 4 000,- do 6 000,- zł, a mieszkańcy starego budynku, łącznie od 8 000,- do 12 000,- zł.

Jak wynika z przytoczonego przykładu, a także z naszych wieloletnich doświadczeń osoby mieszkające w starym budownictwie, mogą więcej zaoszczędzić na cieple, tym samym szybciej odzyskać pieniądze zainwestowane w montaż zaworów i podzielników. Powyższe wynika po pierwsze z korzyści jakie niesie zamontowanie przygrzejnikowych zaworów termostatycznych tj. ograniczenia zbędnego przegrzewania wielu pomieszczeń np. do 25 czy 27 stopni C (w tych mieszkaniach aby obniżyć temperaturę Użytkownik musiał ciągle otwierać okna). Po drugie, każdy Użytkownik posiadający podzielniki kosztów c.o., racjonalizuje pobór ciepła, gdyż ma świadomość, że jego koszty ciepła, w części zmiennej, są uzależnione od ilości ciepła pobranego z grzejników w jego mieszkaniu.

źródło: www.brunpolserwis.pl